Μερικοί άνθρωποι φοβούνται την απώλεια. Άλλοι φοβούνται τα ύψη. Άλλοι τα αεροπλάνα και άλλοι τις βελόνες. Άλλοι φοβούνται τις πολύ όμορφες γυναίκες.
Υπάρχουν εκατοντάδες φοβίες. Κάποιοι φοβούνται τον έρωτα. Μόλις φτάνουν κοντά του το καταλαβαίνουν και τρέχουν πανικόβλητοι να σωθούν. Χωρίζουν και εξαφανίζονται. Στην πραγματικότητα όμως τρέχουν να κρυφτούν από τους εαυτούς τους. Και μετά πανηγυρίζουν που σώθηκαν άλλη μια μέρα. Και μετά μένουν μόνοι τους στο σπίτι τους να γεμίζουν το κεφάλι τους αλκοόλ και να κοιμούνται με το μπουκάλι αγκαλιά. Κάνουν σχέσεις εφήμερες, που τους πάνε στο πουθενά. Πορεύονται μόνοι σ’ αυτή τη ζωή. Αγοράζουν στεγνό σεξ και το παρομοιάζουν με γρήγορο φαγητό. Δεν υπάρχει ο έρωτας στη ζωή τους γιατί υπάρχει ο φόβος. Ο καθηγητής είναι ένας από αυτούς, είναι όμως κι άλλοι. Ζουν ανάμεσα μας.
Εκείνη όμως η κοπέλα που την λένε Βάλια, που μπαίνει στη ζωή αυτού του άντρα δεν ξέρει από κανόνες. Τολμά να ταράξει τα νερά. Δίνει μια κλωτσιά στον ονειροφαντασμένο μίζερο κόσμο του, τον γκρεμίζει και του λέει να κοιτάξει ψηλά στον ουρανό. Αυτή η κοπέλα είναι το φως. Είναι το τώρα.
Κύριος χορηγός Πολιτιστικές Υπηρεσίες.
Της Γεωργίας Κούρτη
Με τους Ανδρέα Κούτσουμπα και Αρίστη Σπύρου
Σκηνοθεσία: Στέλιος θεοχάρους
Σκηνικά-κοστούμια: Ρένα Ιωάννου
Βίντεο – φωτογράφιση: Νικόλας Καρατζάς