Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

anti-skino.eu

anti-skino.eu

Μια στάση ακόμα

Σημείωμα κειμενογράφων

Το μετά δεν μπορεί να οριστεί. Το τώρα, όμως, και η στιγμή μας τη δεδομένη στιγμή μπορούν. Γι’ αυτό και μόνο το λόγο, χρειάζεται κάθε φορά να ζούμε και να απολαμβάνουμε τα πράγματα όπως μας έρχονται. Κι αν η καθημερινότητα μας πνίγει, η δουλειά μοιάζει ατελείωτη και τα συναισθήματα μας σκορπίζονται δεξιά και αριστερά, άνευ λόγου και ουσίας, εμείς οφείλουμε να τα αναγνωρίσουμε και να ζήσουμε ουσιαστικά την κάθε μας στιγμή, γιατί το μετά μπορεί να μην υπάρξει ποτέ. Ένα λεπτό μπορεί να είναι καταστροφικό και καταλυτικό κι έτσι να χάσουμε μια για πάντα όλα τα «μετά» που ονειρευτήκαμε.  

Η αγάπη δεν έχει λόγο να περιμένει. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μας δόθηκε και σαν τη νιώσουμε επιβάλλεται να την επικοινωνήσουμε, με όποιο κόστος. Γι’ αυτό γράφτηκε αυτό το κείμενο. Εδώ καταθέσαμε κάποιες  ανησυχίες και  προβληματισμούς μας όσον αφορά το τώρα και το μετά μας. Για κάθε αναβολή, για κάθε όχι, για κάθε περίμενε. Για να προβληματιστούμε όλοι και να δούμε πόσο σημαντικό είναι το παρόν μπας και πάρουμε τη ζωή, επιτέλους, στα χέρια μας. Για όσο μπορούμε. 

Κύριος χορηγός Πολιτιστικές Υπηρεσίες.

Μια στάση ακόμα

Κείμενο: Μαρίνας Φραγκεσκίδου – Στέλιου Θεοχάρους

Επί σκηνής: Νιόβη Χαραλάμπους, Μυρσίνη Χριστοδούλου, Στέφανη Μουρούζη

Κίνηση: Γεωργία Ανδρέου

Μουσικές επενδύσεις και ηχητικά εφέ: Χρίστος Κυριακούλης

Ενδυματολογικές επιλογές: ERMAROLLA PONYTAILS  Αντρεάνα και Θέλξια Φραγκούδης

Σχεδιασμός αφίσας: Γιώργος Ιωάννου

Σκηνοθεσία: Στέλιος Θεοχάρους

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Στόχος της παράστασης είναι να δοθούν εικόνες μέσα από τους μονολόγους μεταφρασμένες σε συναισθήματα, έτσι ώστε ο θεατής να μπορεί να ταυτιστεί, να συμπάσχει, να προβληματιστεί με απώτερο στόχο τη δική του «κάθαρση». 

Το ενδιαφέρον μας εστιάζεται στις ψυχολογικές όψεις των τριών χαρακτήρων και όχι στην επιφανειακή καθημερινή ρουτίνα. Γι’ αυτό περιοριζόμαστε στα όρια της ρεαλιστικής προσέγγισης με λιτές κινήσεις έτσι  ώστε να δοθεί πιο πολύ έμφαση στους μονολόγους (κείμενο) παρά σε φαντασμαγορικές κινήσεις ή επίδειξη υποκριτικών ικανοτήτων. 

Παράλληλα με ένα μικρό συνδυασμό ήχων και μουσικών θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρες, όπου ο κάθε θεατής θα μπορεί να «μυρίσει» ή να «γευτεί» διαφορετικά, με γνώμονα τα προσωπικά του βιώματα. 

Στην παράσταση ακούγονται ήχοι από «θύμισες» του κάθε ρόλου, ήχοι που γεννηθήκαν στην πρόβα. 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ