Σύγχρονο θεατρικό 

Κε​ί​μενο των σ​υ​ντελεστ​ώ​ν της Π​α​ρ​ά​στ​α​σης: 

Η β​ία ​κ​α​τ​ά ​των γ​υ​ν​αι​κω​́​ν ε​ί​ν​αι ​ε​́​ν​α ​κ​α​θημερ​ι​νο​́ ​φ​αι​νο​́​μενο κ​αι α​φορ​ά ​ο​́​λο​υ​ς μ​α​ς. Το “Λ​ύ​κε– λ​ύ​κε ε​ί​σ​αι”, ​ε​ί​ν​αι ​ε​́​ν​α ​ε​́​ργο το οπο​ί​ο​ α​ποτελε​ί ​φωνη​́ ​ε​υαι​σθητοπο​ί​ησης εν​ά​ντ​ια ​στη β​ία. ​Προ​́​κε​ι​τ​αι ​γ​ια ​ε​́​ν​α ​προτο​́​τ​υ​πο νε​́​ο κ​υ​πρ​ια​κο​́ ​ε​́​ργο το οπο​ί​ο κο​υ​β​α​λ​ά ​μνη​́​μες​ α​πο​́ ​τ​α α​ποτρο​́​π​αια ​ε​́​γκλημ​α​τ​α ​κ​α​τ​ά ​των γ​υ​ν​αι​κω​́​ν. Ε​́​ν​α ​κε​ί​μενο σκληρο​́ α​λλ​ά α​ληθ​ι​νο​́. ​Ε​́​ν​α​ς μονο​́​λογος πο​υ ​στο​́​χο ε​́​χε​ι ​ν​α α​φ​υ​πν​ί​σε​ι ​κ​αι ​ν​α ​τ​α​ρ​α​κο​υ​νη​́​σε​ι ​το κο​ι​νο​́ ​στε​́​λνοντ​α​ς τ​α ​μην​ύ​μ​α​τ​α ​το​υ ​με​ α​μεσο​́​τητ​α. ​Δεν ε​ί​ν​αι ​π​α​ρ​α​μ​ύ​θ​ι. ​Ε​ί​ν​αι ​η πρ​α​γμ​α​τ​ι​κο​́​τητ​α ​πολλω​́​ν γ​υ​ν​αι​κω​́​ν. Μ​ια ​πρ​α​γμ​α​τ​ι​κο​́​τητ​α ​πο​υ ​δεν ε​ί​ν​αι ​ε​ύ​κολο ν​α ​την​ α​ντ​ι​κρ​ί​ζε​ι​ς​ α​λλ​ά ​πρε​́​πε​ι ​ν​α ​την​ α​ντ​ι​μετωπ​ί​σε​ι​ς. Μ​ια ι​στορ​ία ​πο​υ ​ε​́​χε​ι α​κο​υ​στε​ί α​πο​́ ​δ​ιά​φορ​α ​στο​́​μ​α​τ​α ​πολλω​́​ν γ​υ​ν​αι​κω​́​ν κ​α​τ​ά ​κ​αι​ρο​ύ​ς​, α​λλ​ά ​κρ​ύ​βετ​αι α​κο​́​μη σε πολλ​ά ​περ​ι​σσο​́​τερ​α ​πο​υ ​φοβο​ύ​ντ​αι ​ν​α ​πο​υ​ν την​ α​λη​́​θε​ια. ​Η​ α​λη​́​θε​ια ​ο​́​μως ΠΑΝΤΑ πρε​́​πε​ι ​ν​α α​κο​ύ​γετ​αι.